Het is een bijzonder en eervol moment om hier vanavond voor het eerst het woord te voeren namens de ChristenUnie.Â
Mijn wortels liggen diep in onze gemeente. Ik ben hier niet alleen opgegroeid, maar heb in de loop der jaren in drie verschillende dorpen van Achtkarspelen gewoond. Mijn kinderjaren woonde ik in Augustinusga, daarna 28 jaar in Surhuisterveen en nu alweer 7 jaar in Drogeham. Onze gemeente is voor mij dan ook geen anonieme plek op de kaart, maar de leefomgeving die mij heeft gevormd.Â
Mijn leven is verweven met wat onze dorpen zo sterk maakt. Denk aan de scholen waar we de basis leggen voor de toekomst, de kerk als plek van bezinning en omzien naar elkaar, en de vriendschappen die een leven lang meegaan. Muziek en cultuur hebben daarbij altijd een belangrijke plaats gehad. Van huis uit heb ik meegekregen hoe waardevol muziek, zang en bijvoorbeeld de muziekschool zijn. Later heb ik dat ook weer teruggezien bij mijn eigen kinderen, binnen de brassband in Surhuisterveen, maar net zo goed op het sportveld bij de voetbal. Juist daar ontmoeten mensen elkaar, ontstaan vriendschappen en groeit de verbondenheid die onze dorpen zo sterk maaktÂ
Die verbondenheid met mensen staat ook centraal in mijn dagelijks werk binnen het mbo-onderwijs. Daar zie ik iedere dag hoe belangrijk het is dat jongeren en volwassenen kansen krijgen om hun talenten te ontwikkelen, verantwoordelijkheid te nemen en mee te doen in de samenleving.Â
Mijn hart ligt dan ook bij zorg, welzijn, onderwijs en de menselijke maat. Achter elk raadsvoorstel, achter elke beleidsnota en achter ieder besluit staan immers mensen. Gezinnen. Jongeren. Ouderen. Vrijwilligers. Dorpsgemeenschappen. Politiek is voor mij daarom niet in de eerste plaats een systeem van regels en procedures, maar een verantwoordelijkheid om dienstbaar te zijn aan onze inwoners.Â
Als raadslid voor de ChristenUnie wil ik mij inzetten voor een leefbaar, zorgzaam en bruisend Achtkarspelen. Een gemeente waarin mensen naar elkaar omzien. Waar onze scholen, verenigingen, kerken en culturele initiatieven ruimte krijgen om hun werk te doen. Waar jongeren perspectief hebben en ouderen zich thuis blijven voelen. En waar inwoners ervaren dat hun gemeente naast hen staat.Â
Ik geloof dat wij als raad het meeste bereiken wanneer wij niet alleen kijken naar wat ons onderscheidt, maar vooral naar wat ons bindt. Vanuit respect voor elkaar en met oog voor het gemeenschappelijke belang van onze inwoners.Â
Zo sluit deze eerste bijdrage mooi aan bij het onderwerp dat vanavond voorligt. Zo sluit deze eerste bijdrage mooi aan bij het onderwerp dat vanavond voorligt.Â
 De ChristenUnie kijkt positief naar dit voorstel. Wij vinden het belangrijk dat jongeren, starters en gezinnen ook in Achtkarspelen en in onze dorpen een woning kunnen vinden. Sterke dorpen vragen om voldoende mogelijkheden voor inwoners om in hun eigen omgeving te blijven wonen. Deze huisvestingsverordening kan daar wat ons betreft een bijdrage aan leveren.Â
Tegelijkertijd zien wij dit niet als de oplossing voor de woningnood. Het onderliggende probleem blijft dat er onvoldoende woningen beschikbaar zijn. Daarom blijft voor ons de belangrijkste opgave: voldoende woningen bouwen en doorstroming bevorderen.Â
Daarbij kijken wij niet alleen naar vandaag, maar ook naar de toekomst van onze dorpen. We willen dat jongeren hier kunnen blijven wonen, maar ook dat er ruimte blijft voor nieuwe inwoners die onze dorpen versterken. Zij zijn van waarde voor scholen, verenigingen, vrijwilligersorganisaties en sportclubs.Â
Deze verordening kan daarom een tijdelijke stap zijn, maar uiteindelijk moet de focus liggen op het realiseren van voldoende woningen.Â
Daarom hebben wij nog enkele vragen aan de wethouder:Â