Voor ons ligt een flinterdunne en beleidsarme kadernota. Met het oog op het financiële perspectief en de periode waarin het bestuur zich bevindt begrijpelijk. Toch zien we als ChristenUnie een aantal dingen in deze kadernota die we toch graag even benoemen.
We wonen, werken en ontspannen in twaalf vitale en leefbare dorpen met karakter en historie zegt deze kadernota, daar voeg ik aan toe dat mienskip hier geen inhoudsloos woord is maar echt van betekenis is. En als kers op de taart wonen we in een deel van het land met prachtige buitengebieden.
We worden ook blij van de missie, visie en kernwaarden van de organisatie. Betrouwbaarheid, toegankelijkheid, dienstbaarheid, verbinding en daadkracht. Dat zijn niet zomaar woorden voorzitter, it is mei sizzen immers net te dwaan. De komende periode willen wij ons inzetten om deze woorden inhoud te geven in de praktijk. Dat vraagt verantwoordelijkheid van de gehele raad en organisatie, maar ook van inwoners zelf. We zullen samen moeten optrekken om de uitdagingen waar Achtkarspelen voor staat het hoofd te bieden.
Veel van die uitdagingen komen van buiten onze gemeente. Ik denk aan de vele ontwikkelingen in het Noorden waar we vooral de lasten van ondervinden en we maar af moeten wachten wat de lusten worden. Het treurige bericht dat Rijkswaterstaat het onderhoud aan onze Fryske diken stillegt, het voornemen om het hoogspanningstracé Vierverlaten-Ens door onze prachtige Twizelermieden te laten lopen, gaswinning en onzekerheden over de uitkering van het gemeentefonds. Het voelt weleens alsof het je bij de handen afbreekt. Ook de kadernota laat geen sluitende begroting zien in de jaren 2028 en 2029.
En toch koester ik hoop. Want voor het zoveelste jaar op rij laat de jaarrekening weer een fors positief saldo zien. Weliswaar incidenteel geld en dus ligt de uitdaging om het Rijk in te laten zien dat we structureel voldoende middelen uit Den Haag nodig hebben om te kunnen blijven bouwen aan een betere gemeente voor volgende generaties en onze inwoners die nú een steuntje in de rug nodig hebben.
En mijn hoop is niet alleen financieel, want we hebben in Achtkarspelen een krachtige mienskip die gewend is de schouders eronder te zetten, altijd zijn eigen boontjes dopt en omtinken heeft voor elkaar. En we hebben een weerbare democratie die dat ook mogelijk maakt. Laten we het koesteren en beschermen.