Daarna viel er een grote stilte. De partijen waren waarschijnlijk druk met onderhandelen en het invullen van een akkoord. Tijdens het duidingsdebat spraken verschillende partijen zich uit voor een raadsakkoord. Dat wil zeggen dat het akkoord met de gehele raad besproken en ingevuld wordt. Dat paste niet bij de stilte en overleg achter gesloten deuren. De ChristenUnie had zich uitgesproken voor een bestuursakkoord, waarbij je vooral kijkt naar wat belangrijke thema’s zijn de komend vier jaar. Dit is een wat kleinere stap vooruit dan een raadsakkoord en vonden we daarom meer haalbaar. Maar complete stilte paste niet meer in deze tijd. Toen er alsnog een mailtje kwam met een vraag naar speerpunten die dan misschien meegenomen zouden worden was voor ons de maat vol. Dit leidde tot een aanvraag voor een spoeddebat mede namens de andere beoogde oppositiepartijen. Dat leek weinig op te leveren, maar de onderhandelende partijen nodigden ons wel uit voor een gesprek met de hele raad over de punten die wij toe wilden voegen.
De beoogde oppositiepartijen PVDA/GL, PVV en FvD wilden dit gesprek alleen aangaan als er een raadsakkoord zou komen. Als ChristenUnie hebben we de handreiking wel aangenomen omdat een raadsakkoord nu nog een stap te ver lijkt , maar ook om te laten zien dat we er op vertrouwen dat er dan ook iets met onze punten gedaan wordt en daar zullen we de coalitie ook aan houden. De uitdagingen zijn groot de komende tijd, we gaan dan ook voor optimale samenwerking. Ook willen we alle goede dingen die de afgelopen vier jaar zijn ingezet volgen en zoveel mogelijk doorgang laten vinden. Om zo de komende periode het beste te doen voor onze gemeente en haar inwoners. In een tijd van sociale en materiële uitdagingen toch bloei brengen.
